Өлең, жыр, ақындар

Балалық

  • 20.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1884
(Төкенге)

Есіме алдым бүгін мен
Балалық шақ күнімді.
Алаңсыз кеп жүгірген
Білмей бір күн тынымды.
Іздегенім сол кезде
Көз жетпейтін жер ме екен?
Я ойнақтап желсіз
Қаңбақ қуған жел ме екен?
Балалық шақ бір от қой
Құшақ жайған дауылға.
Жалаң аяқ жүгіріп,
Шомылушы ем жауынға.
Суланар деп сақтанар
Әсем киім бойда жоқ.
Келешектен жоқ хабар,
Дүние деген ойда жоқ.
Айдалада асыр сап.
Ойнақтаған құлыншақ.
Алыстағы сағымдай
Бұлдырайды сол бір шақ.
Енді міне ол күн жоқ,
Жігіт болдым, ер жеттім.
Көңілімде алаң көп
Отын үрген жүректің.
Асығамыз үмітпен,
Еліктіріп от қызық.
Жүйткігендей жүйрікпен,
Уақытты тез өткізіп.
Есіңде ме сол бір шақ,
Онда балғын Төкенім?
Сол тәтті кез жел құсап
Білдік пе тез өтерін...?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыл нажағай

  • 0
  • 0

Қараңғы түнде жарқылдап,
От жұлдыздай көрінген.
Құдіретпен шартылдап,
Германия көгінен.

Толық

Үкілі бастар қалғыған

  • 0
  • 0

Келемін бұйратта
Кеудемді керіп, желпініп.
Аспанда бір жақта
Ағылды бұлттар жөңкіліп.

Толық

Василий Раковсийге

  • 0
  • 0

«Менің мысты қалам!» — деп мақтанасың,
Тусаң да сонау Тамбов орманында.
Сүйемін мен де кеннің жас қаласын,
Бұл — менің өлеңім де, арманым да!

Толық

Қарап көріңіз