Өлең, жыр, ақындар

Балалық

  • 20.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1880
(Төкенге)

Есіме алдым бүгін мен
Балалық шақ күнімді.
Алаңсыз кеп жүгірген
Білмей бір күн тынымды.
Іздегенім сол кезде
Көз жетпейтін жер ме екен?
Я ойнақтап желсіз
Қаңбақ қуған жел ме екен?
Балалық шақ бір от қой
Құшақ жайған дауылға.
Жалаң аяқ жүгіріп,
Шомылушы ем жауынға.
Суланар деп сақтанар
Әсем киім бойда жоқ.
Келешектен жоқ хабар,
Дүние деген ойда жоқ.
Айдалада асыр сап.
Ойнақтаған құлыншақ.
Алыстағы сағымдай
Бұлдырайды сол бір шақ.
Енді міне ол күн жоқ,
Жігіт болдым, ер жеттім.
Көңілімде алаң көп
Отын үрген жүректің.
Асығамыз үмітпен,
Еліктіріп от қызық.
Жүйткігендей жүйрікпен,
Уақытты тез өткізіп.
Есіңде ме сол бір шақ,
Онда балғын Төкенім?
Сол тәтті кез жел құсап
Білдік пе тез өтерін...?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Домбыра

  • 0
  • 0

Тиер жылы жүрекке үнің сенін,
Туған күні дауысыңды естігенмін.
Атам, анам өсіпті сеніменен,
Саған айтып кетіпті ескі кегін.

Толық

Тәжік әке, сен үшін

  • 0
  • 0

Сыр бойында, жағада,
Ағынға көп қарадым,
Толқын сөйлеп, аға ма,
Көкке түйіп қабағын.

Толық

Ленин алаңында

  • 0
  • 0

Менің алма қалам қандай тамаша!
Асқары тұр аспанымен таласа.
Таудай үйлер аймалаған алаңда,
Асқақтайды құздай тұлға жараса!

Толық

Қарап көріңіз