Тау толқындар – Ғафу Қайырбеков

«Тау толқындар, тау толқындар,
Ту ар теңіз сілкінсе!
Қал қасымда, қалсаңшы, жар,
Ауға бармай бір күнше!
Теңіз тентек - аямайды ол,
Аямайды сен оған.
Сен есірке, сен аяр бол
Жарды сүйіп қараған!
Салма қайық, алма ескек
Болсын тілек менен де!
Тұрса-дағы олжа елестеп,
Сенбегейсің тереңге!
Болмадың ба, алмадың ба
Тілегімді өтінген.
Жансын бақыт онда алдында,
Жарылқасын бетіңнен!»
Кетті қайық кетті алысқа
Тау толқынға бекініп.
Салды салмақ от намысқа
Онан сайын жел тұрып.
Әлсін-әлсін жар көйлегі
Желбіреді жағада.
Жанын үміт әлдиледі,
Өтті мезгіл арада.
Оралды жар, тау толқынның
Жалында ойнап, жер басты.
Жар көйлегі ақ толқын боп
Көк толқынға жалғасты.
Тұрды жігіт жайнай түсіп,
Артта толқын жусап қап,
Теңіз де ыстық, жар да ыстық
Қос ыстықты құшақтап.