Әлкей Марғұлан – Ғафу Қайырбеков

...Даланы шарлаған, тау барған,
Қырлардың қыртысын аударған.
Қираған құмыраға жұққан шаңдардан
Өлген қалалар сырын аңғарған
Археолог — Әлкей Марғұлан.
Қос күмбез, төрт құлақ тамдардан,
Сусыз бос қалған аңғардан,
Құлағы тас болған шалдардан
Шым-шымдап шындықты зорға алған
Тарихшы — Әлкей Марғұлан.
Таңбалы жартастың жарынан
Қынаның бояуы қарыған,
Орхон жазуын таныған
Асқан зеректік дарыған
Филолог — Әлкей Марғұлан.
Салтанат, салқар көш сабылған,
Салт-сана, сәукеле салынған,
Сан ғасыр күй тартқан, салып ән
Хабардар қазақтың заңынан —
Этнограф — Әлкей Марғұлан.
Жолынан жұмбақ, тылсым табылған
Ашпа, шешпе, — деп, олар жалынған,
Белгісіз мекендер — ат, айдар тағынған,
Радлов, Потанин таныған
Географ — Әлкей Марғұлан!
Жаңаға жақын жоқ әм бұдан,
Сөз айтса, жұртты естен тандырған.
Кеңес-сұхбаттың бағын жандырған
Шежіре - шешен Марғұлан.
Дауысын тарих шаңы қарыған,
Сонау әлем шарлаған шағынан,
Жылдардың жүйткіп жалынан,
Жетпіске киіктей қарғыған
Марқасқа маңғаз — Марғұлан.
Маңдайдың көлеңке жүрмес маңынан,
Оқымыс екенін ел айтпай таныған,
Қазақтың қалың қауымынан
Құттықтау сәлемін қабыл ал,
Академик — Әлкей Марғұлан!