Жеті Шынар яки Феруза

Әлдеқанша ғасыр өтті
Сыйлағалы жер-мырза,
Сендей қызды қасіретті,
Қасиетті, Феруза!
Жеті ағаның ортасында
Қиылыпсың қыршыннан.
Әлде осы тау жартасында
Болды ажалың бір сұмнан?
Сонша туыс қорғай алмай,
Қор болғаның қиын-ақ!
Сол қайғыңды ойлай-ойлай,
Бар көз жасын жиып ап.
Жеті бауырың сынар болып,
Қайта бойын түзетіп,
Қалған қатып шынар болып,
Өлігіңді күзетіп.
Жеті ғасыр кешті, бәлкім,
Жеті шынар азбаған.
Дәл осылай ешбір ақын
Махабатты жазбаған!

---