Жол үстінде – Ғафу Қайырбеков

Жол үстінде екеу тұр,
Ағып келеді машина.
— Таныс шопыр екен бұл,
Дейді бірі досына.
Қол көтерді жақын кеп
Машина да тоқтады.
Екеу мінді бас изеп,
Көп сөйлесіп жатпады.
Бірі — едәуір жастағы
Колхозшы, бірі — агроном.
Қарт кеңесті бастады,
Бір жайланып алған соң.
— Бұл шопыр ма, бұл шопыр,
Тілеуі болғыр, жақсы адам.
Бұл сөйлесе күл де отыр,
Ойынпаз - ақ, жарқын жан!
Бес жыл, бәлкім, одан да
Істегелі көп шығар.
Мұны біздің ауданда
Танымайтын жоқ шығар.
Жазда, күзде, көктемде,
Жүргені ылғи қатынап.
Келсе — шай-қант, кетерде —
Азық, май, жүн артып ап.
Қажығанын білмейсің,
Ылғи жарқын осы күй.
Адал еңбек иесі
Аты өзінің Василий.
Бұған құрмет етеді,
Біздің колхоз адамы, —
Деп қария шертеді...
Машина ағып барады...