Баяғы үйдің алдында – Ғафу Қайырбеков

1
Менің дағы шат күліп,
Өтті студент бір шағым.
Көрдім барып сағынып,
Институт кұшағын.
Мезгіл өтті қаншама...
Кеп жаңалық. не түрлі
Әр терезе аңсаған
Достар көзі секілді.

2
Екі кісі тұр еді,
Институт алдында,
Кенет соның біреуі
Бір жалт қарап қалды да,
Маған қарап ұмтылды,
Мен де күтіп тұрмадым.
Тани кеттім Гүлсімді,
Енді бірі Нұрғаным.
Сағыныштың күші ме,
Кірпігінен қыздардың
Жас жылт ете түсті де,
Сезім тербеп қозғалдым.
Бүккіш - ақ қой қыз, бірақ,
Білдіре ме сырларын!
Күміс күлкі сыңғырлап
Бөліп кетті ар жағын...
... — Келіп тұрмыз біз тағы
Баяғы үйдің алдына... —
Деді қыздар. Сөз әрі
Аяқталмай қалды да
Аз уақыт тым-тырыс,
Біз тұрған үй жан-жағы.
Жатты жарлап үзіліс
Институт қоңырауы.
Сол бір ғажап дағдыдан,
Айнымаған әлі біз
Қалың топқа ағылған
Кенет ере қалыппыз...