Тірі гүлдер

Қабірінде біз тұрмыз
Қасиетті Зояның.
Қалай әсем қыршын қыз
Жазған өмірбаянын!
Бүлдіршіндей кескінін
Мәрмәр тастан құйыпты.
Батар күндей кешқұрым
Жанған күйі тыныпты.
Өзі тағып тірлікте
Үлгірмеген гүлдері.
Атын жазған биікке,
Желпиді оны қыр желі.
Гүл сыбыры, жел үні,
Шертеді екен сыр қандай!
Сәл қимылдап еріні
Зоя сөйлеп тұрғандай...
«Тірі гүлдер...» - деді де,
Қарады бір ізгі ана.
Тұр еді жұрт көңілінде
Осынау бір сөз ғана.