Этюдтер – Ғафу Қайырбеков

Екі қойшы — делегат
Тұр ішінде гүл - бақтың.
Бірі жігіт, бірі қарт,
Шуын тыңдап бұлақтың.
«Ішкен жанда құмар көп,
Көкірекке нұр сіңіп!
Алматының суы - ай!» — деп,
Жігіт тұрды сүйсініп.
Қарт түсті де ойға сәл.
Биікке көз тастады: -
Мықты ғой, — деп - анау шал! —
Алатауды нұсқады...
* * *
Ана бір жыл көктемде,
Мен ауылдан кеткенде,
Сәби інім бар еді,
Жел көтерген бала еді.
Ерік дейтін есімін,
Ерке - ақ еді осы інім.
Астанаға Ерікті
Ән көтеріп келіпті.
Кетпей тұрды ойымнан,
Жас өнері, жас күні,
Қуып жеткен соңымнан,
Таланттың бір тасқыны...
* * *
Ақын шал жыр жазыпты махаббаттан.
Жолаушы ұзақ жолдан келе жатқан,
Түнде бір көруші еді алыс отты
Үстінде қоңыр қырдың діріл қаққан.
Сол отқа жолаушы әуре жетем деумен,
Астында болдырған ат тепеңдеумен,
Сондай-ақ қуса, ұстарын білмесе де,
Қоя ма ұмтылуын, шіркін, кеудең!..