Соңғы жорық – Ғафу Қайырбеков

Аттанды соңғы жорыққа,
Алты бірдей комбайн.
Күн шықты көк иыққа
Қызартып аспан таңдайын.
Енді бір сәтте даланың
Дір ете қалып денесі,
Жаңғыртып егін алабын,
Жүйткіді еңбек кемесі.
Шомылған көкшіл сағымға
Егінші қосы — мекені.
Жатыр алда, адырда
Егінші қосы — мекені.
Жүйткиді алты комбайн
Жиырып сары кілемді.
Бұларға тосып маңдайын,
Күн төбеде тұр енді.
Ал, әне қалды бір пұшпақ,
Қырықты... жұтты... таусылды...
Жақсы екен, шіркін, бұл бір шақ,
Құшағын егін қаусырды!
Құттықтап ерлер бір-бірін
Бөріктерін көкке атты.
Аяқтап солай қыр жырын,
Комбайн тыныс тоқтатты.