Өлең, жыр, ақындар

Бала біткен шаттанды

  • 30.05.2019
  • 0
  • 1
  • 4074
Бала біткен шаттанды,
Төменде – олар, төрде – біз,
Кебежені ақтарды
Табақ алып жеңгеміз.

Есік алдында жазық бар,
Жазықта екен киіз үй.
Жағал теке қазыққа,
Қасып тұрды мүйізін.

Табалдырық тақтайлы,
Көздер соны күзетші:
Әрлі-берлі аттайды ақ
Балтырлар, біз өкше.

Аяққапқа ұмсынып,
Үлдірікке бір барып,
Қыз қарайды қымсынып,
Біз қараймыз ұрланып.

Көрісу ғой әуелгі,
Сөз таппадық «емге» біз.
Дей бергенде «ал, енді..»
Сезіп қойды жеңгеміз.

Айықты ойлар біріндеп...
Ымырт жапты алқапты.
Үй сыртына дүбірлеп,
Келіп қалды салт атты.

Иттер тосты жолынан,
Ит үре ме «үр» десе.
Ал, үйде қыз қолынан,
Түсіп кетті бір кесе...



Пікірлер (1)

Адам

Өтее көп екен

Пікір қалдырыңыз

Найза-қара

  • 0
  • 0

Өз тұсынан о дағы
қарғып шығып, қалды үздік —
қиын,
қиын соғады,

Толық

Туған жер

  • 0
  • 0

— Туған жерің қай жер, — деді, — жаңа ақын?
— Ол жерде де аспан мен күн болатын.
— Туған жерің қай жер? — деді бір келіншек күлегеш,
— Қара жер! — деп жауап бердім, — су емес.

Толық

Немере

  • 0
  • 0

Aт үстінен көтеріп, ауық-ауық жөтеліп,
мені өсірді қолда бар биігіне көтеріп.
Немерем деп ешкімге таныстырған жоқ еді ол,
түсірмеді биіктен, түсірмеді төбеден.

Толық

Қарап көріңіз