Өлең, жыр, ақындар

Бала біткен шаттанды

  • 30.05.2019
  • 0
  • 1
  • 4044
Бала біткен шаттанды,
Төменде – олар, төрде – біз,
Кебежені ақтарды
Табақ алып жеңгеміз.

Есік алдында жазық бар,
Жазықта екен киіз үй.
Жағал теке қазыққа,
Қасып тұрды мүйізін.

Табалдырық тақтайлы,
Көздер соны күзетші:
Әрлі-берлі аттайды ақ
Балтырлар, біз өкше.

Аяққапқа ұмсынып,
Үлдірікке бір барып,
Қыз қарайды қымсынып,
Біз қараймыз ұрланып.

Көрісу ғой әуелгі,
Сөз таппадық «емге» біз.
Дей бергенде «ал, енді..»
Сезіп қойды жеңгеміз.

Айықты ойлар біріндеп...
Ымырт жапты алқапты.
Үй сыртына дүбірлеп,
Келіп қалды салт атты.

Иттер тосты жолынан,
Ит үре ме «үр» десе.
Ал, үйде қыз қолынан,
Түсіп кетті бір кесе...



Пікірлер (1)

Адам

Өтее көп екен

Пікір қалдырыңыз

Қошалақ тауы

  • 0
  • 0

Көкшіл төбе.
Тау деген құр атағы,
дала күні құсап күні батады.
Өзіне тән бірақ аң, құс, даусы бар,

Толық

Бес бұтақ

  • 0
  • 0

Бала деген ерке екен, ертегі екен,
ертегіше тыңдаймын, еркелетем.
Ертегі үшін мен бейне мықты роман —
мұқабамның өзімен ықтыра алам.

Толық

Желтоқсан

  • 0
  • 0

Жапырақтың сарысы, қызылдары
қызыл-сары дыбыс боп ызыңдады.
Ербеңдейді не біліп бұта басы? —
жұтамашы, табиғат, жұтамашы.

Толық

Қарап көріңіз