Өлең, жыр, ақындар

Бала біткен шаттанды

  • 30.05.2019
  • 0
  • 1
  • 4093
Бала біткен шаттанды,
Төменде – олар, төрде – біз,
Кебежені ақтарды
Табақ алып жеңгеміз.

Есік алдында жазық бар,
Жазықта екен киіз үй.
Жағал теке қазыққа,
Қасып тұрды мүйізін.

Табалдырық тақтайлы,
Көздер соны күзетші:
Әрлі-берлі аттайды ақ
Балтырлар, біз өкше.

Аяққапқа ұмсынып,
Үлдірікке бір барып,
Қыз қарайды қымсынып,
Біз қараймыз ұрланып.

Көрісу ғой әуелгі,
Сөз таппадық «емге» біз.
Дей бергенде «ал, енді..»
Сезіп қойды жеңгеміз.

Айықты ойлар біріндеп...
Ымырт жапты алқапты.
Үй сыртына дүбірлеп,
Келіп қалды салт атты.

Иттер тосты жолынан,
Ит үре ме «үр» десе.
Ал, үйде қыз қолынан,
Түсіп кетті бір кесе...



Пікірлер (1)

Адам

Өтее көп екен

Пікір қалдырыңыз

Ескерткішке

  • 0
  • 0

Сен ғана үнсіз бұл аспанның астында,
Үнсізсің сен, үнсізсің ғой, тас тұлға.
Көп қараумен, жыл легіне – тасқынға
Қартайдың ба, әлде әлі, жассың ба?

Толық

Күй

  • 0
  • 0

Қысырақ па үріккен, саяқ па әлгі —
дүбір салды бір нөпір, таяп қалды...
Бурыл-шұбар топанын сай ақтарды —
дір-дір қақты тізелер, аяқ талды.

Толық

Өзім

  • 0
  • 0

Болмаса да көк өзенім гүрлеген,
көп өзенмен бірге ағамын, бірге мен.
Ой түбінен ойнап туған жырменен
тыныш таппай – тірі болып жүр денем.

Толық

Қарап көріңіз