Өлең, жыр, ақындар

Жарастық-ау анық біз...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 3032
Жарастық-ау анық біз
Бір буылған гүлге ұсап.
Ұйқас бола қалыппыз
Егіз ұйқас жырға ұсап.

Мен қараймын елжіреп,
Сенің көзің керемет.
Екеумізде бір жүрек,
Екі кеуде не керек!

Керегі не енді үркіп,
Қоңыр бұлтпын, ақ айым:
Сен бір көзсің, мен – кірпік,
Қалғи қойшы – жабайын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көршіміз бен «қабаған ит»

  • 0
  • 0

Иә, бұл төбет қой, көк төбет,
Мойнына көп салды шынжыр дақ.
Көрген жоқ өмірге ол өкпелеп,
Шынжыры тұрсын тек сыңғырлап!

Толық

Қызыр

  • 0
  • 0

Біздің қария кісі еді-ау бір кең пейіл,
жоқ, айтпаймын бір шайы мен бір етін:
кім келсе де — аяғына еңкейіп,
қонағым деп кебісін сап жүретін.

Толық

Реанимация

  • 0
  • 0

Қайдан шыққан сөз екенін кім білген,
мәнін бірақ сөздіксіз-ақ
білдім мен.
«Ит өлген жер екен ғой ол,

Толық

Қарап көріңіз