Керемет
Аспан тұрды айналаны тұйықтап, Жалт қарадым – тоқтадым, Жалап-жалап дүниенің оттарын Үндемейді жел де, тілі күйіп қап.
Шын биікке немене — шаншылып-ақ кеткен тік. Біреу-міреу төбеме шығып қояр деп қорқып.
Болса да алап – ойлы алап, Ағады өзен аңқылдап. Қыздардың жолы қайдалап, Жәудіреп қарайд салқын бақ.
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
Мадияр
Керемет