Өлең, жыр, ақындар

Туған жер

  • 01.06.2019
  • 0
  • 2
  • 14203
Сенде өткен әрбір күнім сайран маған,
Сайран керек асауға байланбаған.
Суырсаң қынабыңнан қылышыңмын,
Балтаңмын тот баспаған, қайралмаған.

Өзіңнен өзге асылдар – маған тегін,
Өзіңмен келем толып – сәл орта едім.
Қиналсам көтере алмай ауырыңды,
Қойныңа тамар менің адал терім.



Пікірлер (2)

Мадияр

Керемет

Омар

Жұмекен Нәжімеденовтің «Туған жер» өлеңі туған жердің қадірі мен жүрекке жақындығын терең суреттейді. Қаламгер асқақ табиғат пен адам еңбегінің маңызын поэтикалық тілмен жеткізіп, туған жерді асыл қазына ретінде сезінуге шақырады.

Пікір қалдырыңыз

Мысық тырнағы

  • 0
  • 0

Мияулайды ол
есігіме тырмысып;
дос жақтауды, белгі берді, тырналап –
жата бердім терезеге бір қарап.

Толық

Топырақ

  • 0
  • 0

Сәби шыр етіп жерге түскенде —
түбі сол адамның қабірі қазылар
тұстың топырағы әйтеуір бір белгі
беруге тиіс.

Толық

Ала шыңның бауырында алып бір

  • 0
  • 0

Ала шыңның бауырында алып бір
мен басымды білегіңе салыппын.
Қатып ұйықтап қаппын солай, желкеме
сағатыңның бауы батып қалыпты.

Толық

Қарап көріңіз