Мысық тырнағы
- 0
- 0
Мияулайды ол
есігіме тырмысып;
дос жақтауды, белгі берді, тырналап –
жата бердім терезеге бір қарап.
Мияулайды ол
есігіме тырмысып;
дос жақтауды, белгі берді, тырналап –
жата бердім терезеге бір қарап.
Ала шыңның бауырында алып бір
мен басымды білегіңе салыппын.
Қатып ұйықтап қаппын солай, желкеме
сағатыңның бауы батып қалыпты.
Мадияр
Керемет
Омар
Жұмекен Нәжімеденовтің «Туған жер» өлеңі туған жердің қадірі мен жүрекке жақындығын терең суреттейді. Қаламгер асқақ табиғат пен адам еңбегінің маңызын поэтикалық тілмен жеткізіп, туған жерді асыл қазына ретінде сезінуге шақырады.