Өлең, жыр, ақындар

Туған жер

  • 01.06.2019
  • 0
  • 2
  • 14199
Сенде өткен әрбір күнім сайран маған,
Сайран керек асауға байланбаған.
Суырсаң қынабыңнан қылышыңмын,
Балтаңмын тот баспаған, қайралмаған.

Өзіңнен өзге асылдар – маған тегін,
Өзіңмен келем толып – сәл орта едім.
Қиналсам көтере алмай ауырыңды,
Қойныңа тамар менің адал терім.



Пікірлер (2)

Мадияр

Керемет

Омар

Жұмекен Нәжімеденовтің «Туған жер» өлеңі туған жердің қадірі мен жүрекке жақындығын терең суреттейді. Қаламгер асқақ табиғат пен адам еңбегінің маңызын поэтикалық тілмен жеткізіп, туған жерді асыл қазына ретінде сезінуге шақырады.

Пікір қалдырыңыз

Көкжиектен көтерді күн кірпігін...

  • 0
  • 0

Көкжиектен көтерді күн кірпігін.
Ерке сұлу күле оянды құрбысы-ау.
Шәлі-бұлттың мойнына іліп жыртығын
Күн сәулесін қабыл алып тұрды тау.

Толық

Ымырт

  • 0
  • 0

Қараң-құраң бұталардың арасы,
әлдебіреу жүрген жоқ па, қарашы?
Маңай жұмбақ, бір құпия іс бардай,
қазір біреу етегіңнен ұстардай.

Толық

Әкелер мен ағалар

  • 0
  • 0

Әр жыл сайын әлдеқайдан бір құпия жел есер,
әр жыл сайын түн қойнында әлдекімдер кеңесер.
Жиырма миллион!
(нольдері көп демесең)

Толық

Қарап көріңіз