Өлең, жыр, ақындар

Туған жер

  • 01.06.2019
  • 0
  • 2
  • 14323
Сенде өткен әрбір күнім сайран маған,
Сайран керек асауға байланбаған.
Суырсаң қынабыңнан қылышыңмын,
Балтаңмын тот баспаған, қайралмаған.

Өзіңнен өзге асылдар – маған тегін,
Өзіңмен келем толып – сәл орта едім.
Қиналсам көтере алмай ауырыңды,
Қойныңа тамар менің адал терім.



Пікірлер (2)

Мадияр

Керемет

Омар

Жұмекен Нәжімеденовтің «Туған жер» өлеңі туған жердің қадірі мен жүрекке жақындығын терең суреттейді. Қаламгер асқақ табиғат пен адам еңбегінің маңызын поэтикалық тілмен жеткізіп, туған жерді асыл қазына ретінде сезінуге шақырады.

Пікір қалдырыңыз

Күрең қыз

  • 0
  • 0

Күрең көйлек кигенің үшін сені
Күрең қыз деп соңына түсуші едім.
Құлағыңа шейін бір қызартып ап,
күрең қыз деп күлуші ек біз артынан.

Толық

Домбыра

  • 0
  • 1

Майысып қос шегіңнен күй өткенде,
Ой туар жүрек түгіл, сүйектен де.
Домбырам қайран менің, қайран менің,
Ризамын сені маған сый еткенге.

Толық

Тауға қарай келемін, тауға қарай...

  • 0
  • 0

Тауға қарай келемін, тауға қарай,
Желдің-дағы маңдайдан аумағаны-ай.
Күндерім де алдағы тау сияқты,
Тауға қарай беремін, тауға қарай.

Толық