Бұл бетте «Боз торғай бұтаға паналап» атты Жұмекен Нәжімеденов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Жасыл-жасыл жағалай жал, Жағалай жал, саған айтам! Жылан қабық шұбар шыңдар, Сендер де тас шығарсыңдар?
Көкірегімнің үміті мен тілегі Күй боп түлеп, күн боп шығып күледі. Күн астында көк төбелер түледі — Менің елім, менің елім — гүл елі!
Жатыр жақпар... Қарағайды аралайды жел ескен, Жапырақтар, жапырақтар сыбыр-сыбыр кеңескен. Тау сулары таусылмады, сыңсып тұрып ағады, Қыз толқындар...
Жатырмысың, самалды сай, сырлы алап, жусаныңнан сынап-шықтар сырғанап. Құм-шағылдан өсіп шыққан шоқыңа, жолаушыдай өте алмадым бір қарап.
Мұз жамылып жатпасын деп қыста мен — жылы жел боп маңдайымнан сүйіп ең. Бір ғажайып құзар-шыңды нұсқап ең, Өзіміздің Алатаудай биік ол...
Алтын күн аспаны, Алтын дән даласы. Думанды бастады, Далама қарашы.
Хабарлама
INFO
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
- Сәкен Сейфуллин
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі