Өлең, жыр, ақындар

Махамбетке

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 3986
Дамылда, жыр, дамылда!
Сондағы мұңды аймақта,
Қараған бұлттар дауылға
Қуасың деп қай жаққа.

Қанды көз тағдыр – бір құнсыз
Хандардың махаббаты ғой.
Замана-түнек тұрды үнсіз,
Жер жастанды ақыл-ой.

Боталар боздап түзде өліп,
Тапталды жауға жаралы ер.
Қаһарлар қатты мұз болып,
Қарманып жатты қара жер.

Мақтанып айтпас жыр несін?–
Жаңаның толқынды айбары,
Ескінің мұзды іргесін
Сең қылып бұзды, айдады.

Соқты ғой сонда бір дауыл,
Салмақтар кетті азайып.
Қақты ғой сонда жыр дабыл,
О, ғажайып, ғажайып!..

Шамданған жерден шаң шығып,
Шашты бұлттар пұшпағын.
Найзағайды қамшы ғып
Айдады ақын дұшпанын.

«Ереуіл атқа» белдеме
Батырдың махаббаты ғой.
Нарында – үлкен кеуде де
Көтерді басын ақыл-ой...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тау баурайында

  • 0
  • 0

Көкірегімнен қуат сездім сұрапыл —
ақ көз-бұлақ, ақтарылмай тұра тұр.
Тасқын алса жер мен көктің арасын
Міз бақпаған қасиетті қара шың,

Толық

Жанатұғын жан құсап бүгін бағың

  • 0
  • 0

Жанатұғын жан құсап бүгін бағың,
Қол ұсынсаң — ерінің діріл қағып,
аға боп мен бір ақыл айтады деп,
қарындас келіп тұрсың жырыңды алып.

Толық

Ырым

  • 0
  • 0

Ырымшыл ма,
Құдайшыл ма сол кісі?
Жақын ұғым алдыңғысы, соңғысы:
ырымшылдық — қараңғылық деп ұқтық,

Толық

Қарап көріңіз