Жыл басы
- 0
- 0
Таң ағарды.
Шығыс жақтан қып-қызыл
қызыл күннің бір құлағы шықты ұзын.
— Жылды бұрын кім көре алса — сол бастар
Ана
Бесікте – Ана, бесікте – бөбек:Бірі тербеледі, бірі тербетеді.
Бал-бөбек былдыр, өсіп те келед,
Анаға жалғыз, сол жетеді.
Ана, Ана, қайран ана!
Тербейді Ана әлемдегі күлкіні,
Нұр себеді аналардың кірпігі
Өліге де ояуға,
Ана дайын біреу үшін жылауға,
Біреу үшін аяуға.
Тербейді Ана қуанышты, бақытты,
тербейді Ана – тебіренеді жаны шын.
Тербейді Ана уақытты;
Барлық әлем – бір-ақ бесік Ана үшін.
Тербейді Ана бөбегін,
Сол арқылы тербетеді өз елін,
Құмын, тауын, өзенін.
Тербейді Ана көлеңкені, шуақты –
Планетаның алақаны сияқты...
Пікірлер (4)
Пікір қалдырыңыз
Тас қабырға бара жатыр шегініп
- 0
- 0
Тас қабырға бара жатыр шегініп,
Балуан қолдар бұрғылады, құлатты.
Тас қабырға бара жатыр шегініп
Жолаушының көкжиегі сияқты.
Ероха
Жүректі тербетеді
Дулат И
Мықты ақын
Ина
Керемет акын
Дони
Жұмекен Нәжімеденовтің «Ана» — жүректі тербететін, адам рухының терең қырларын ашатын поэтикалық шығарма. Бұл өлеңде ақын ана бейнесін өмірдің бастауы әрі тірегі ретінде әсерлі жеткізеді: бесікте тербелген бала мен оны тербететін ананың бейнесі арқылы махаббат пен қамқорлықтың мәңгілік құндылығын көрсетеді.
Өлеңде «Ана, Ана, қайран ана!» деген ұлас сөз арқылы ана көңілінің шексіз кеңдігі, мейірімі мен жанашырлығы баяндалады. Ана өзінің баласы үшін бақыт пен қуанышты ғана емес, ауыртпалық пен жан ауырсынуды да сезініп, өмір бойы балаға деген махаббатпен тербеледі.
Мен бұл шығарманы оқып, ана махаббатының асқақтығын, оның адам өміріндегі орнын терең түсіндім — ана болмысы поэзия арқылы анық әрі тебіреніспен жеткізілген. Мұндай өлеңдер қазақ поэзиясының көркемдік тілін және адамгершілік құндылықтарды бағалауға шақыратынын тағы бір мәрте сезіндім.