Өлең, жыр, ақындар

Қара жер мен ақ үміт

  • 03.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1455
... Қара көйлек — ол менің үйім ғана.
Гүлнар Салықбаева.

Қызық қуып күлгенім жоқ желпініп,
Бұзық болып жүргенім жоқ жең түріп.
Гүлнар киген қара көйлек үстімде
Қара шашым қара желге серпіліп.
Қара түннен кейін ақ таң ағарған,
Қара көзден сонда тамшы жоғалған.
Қара өлеңге ханзадамдай жабысам,
Бірақ менде қара арман жоқ, ақ арман.
Қара қарға қарқылдайды, өктем бе?..
Қара ағаштың гүлін жұтып көктемде,
Қара суық қалшылдатса бойымды
Сені ойлар ем, ақ ұлпа қар өпкенде.
Қара қазақ — қалың елім, жекемін.
Білем елге ақын жақын екенін.
Ақ төсекте ақ үмітке берілем,
Қара жер ғой, бірақ мәңгі мекенім.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мәңгі мұң

  • 0
  • 0

Мама, сені сағындым.
Сағыныштан сары үміттей жайды ұғам.
Ең бақытты қайталанбас шағымның
Тұрады өзі қайғыдан.

Толық

Балауса түндер

  • 0
  • 0

Бақыт боп жарыта қоймадың,
Туылған шығарсың мұңыма.
Мазасыз ойларға тоймадым,
Мән бере қоймассың жырыма.

Толық

Оралса екен көктемім

  • 0
  • 0

Ұясынан шығып Күн,
Жерге қарап жымиып.
Бүршік жарар шыбықтың
Бұтақтары тұр иіп.

Толық

Қарап көріңіз