Құлшан әулие ата үні

Ұлы сырын ұқтыратын ғаламның,
Кәусар бұлақ іздерінде бабаңның.
Ішкен сайын мейір қанып толғанар,
Тарихыңды ізде содан ұланым!
Өзің іздеп өткеніңді білмесең,
Түскенім де бишаралық күйге сен,
Өзге елге жалтақтаумен еліктеп,
Намысы жоқ құл боларсың күл кешкен.
Жаудан қорғап шексіз –шетсіз даласын,
Қанша тепкі көрсе де имей зор басын
Ұрпақ саған елін сүйіп өтсін деп,
Қалдырған ғой мәңгі өшпес мұрасын.
Ұмытпа сен мұның бәрін ақ берен,
Осы мұра ата жұртқа дем берген.
Осы мұра тал бесікте әлдилеп,
Бабаң үнін жеткізген ғой әнменен.
Осы мұра елдігің мен ерлігің,
Еркіндігің мәрт мінезді кеңдігің.
Осы мұра бақыт шамың қолдағы,
Күте алмасаң тірілей-ақ өлгенің!
Тек ішерін жүретұғын армандай,
Мәңгүрт тектес құл боларсың сор маңдай.
Қасіреттің ең жаманы сол ұлым,
Жерді басып жүру күнә ұялмай!