Бұл бетте «Атыраудағы көктем» атты Табылды Досымов жазған табиғат туралы өлең берілген.
Өзіңді іздеп шарқ ұрғалы ұлы өлең, Саған қарай талпынғалы мына мен. Өмір енді емін-еркін кеудемде, Тебіренді жүрегімде жыр-әлем.
Мен - қазақпын, жүре алмайтын Шаттанбаса, күлмесе. Мен - қазақпын, Ішкен асын тастай салар жыр десе.
Ұнатады шыңда көңіл шырқауды, Таулары жоқ төбемізден бұлт ауды. Толағай боп туылмадым, әттең-ай, Атырауға әкелер ме ем бір тауды...
Қамшысының өрімі - сегіз өрім, Қалқасының еріні - нағыз ерін. Қобызының мұң-зары - құс қондырған, Ұлы түгіл қыздары дұшпан қырған...
Жалғыз ұлды, боп кеткен астаналық, Күте-күте барады, шаш та ағарып. Күйбең тірлік кешеді кемпір мен шал, Қазақы үйді баяғы баспана ғып.
Не құдайға сенбейсің, Не былайға сенбейсің. "Ханға" тағы сенбейсің, Заңға тағы сенбейсің.
Хабарлама
INFO
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі