Өлең, жыр, ақындар

Ештеңе де керек емес

  • 10.06.2019
  • 0
  • 1
  • 10164
Дәл осылай болатынын сезгем мен,
Ғұмырым.
Сенен кеткенмен ештеңе жоқ өзгерген,
Тірімін.

Қайырмасы:
Іздеймін кіл жалғыздықтан торықсам,
Ұмтыламын өрге кіл.
Басымды иіп өте шығам, жолықсам,
Көр де тұр. 2 рет

Өкінетін мәжнүн деп пе ең не мені,
Сәтсіздікке кез келген.
Ештеңе де керек емес, себебі,
Ештеңе жоқ өзгерген.

Қайырмасы:

Сөйлейді аспан қара жаңбыр тілімен
Сол Алматы, сол өзен.
Ағыл-тегіл жылайды рас түнімен,
Терезем.



Пікірлер (1)

Жібек

Керемет жыр жолдары ғой. Ақынның өзін сағынып кеттім

Пікір қалдырыңыз

Интервьюден соң

  • 0
  • 0

Несiн қазбаладың,
Өшкем де жоқ, жоқ және маздағаным,
Қателердi жасауға мен жасаған
Бiр кiсiнiң ғұмыры аз, қарағым.

Толық

Көп болды ғой – көрінбеді күн көзі

  • 0
  • 0

Көп болды ғой – көрінбеді күн көзі,
Ай да, күн де, жұлдыз да жоқ – бұл не өзі,
Табалап тұр тасбауырлау ағасын,
Табиғаттың дүр кезі.

Толық

Менiң аңқау тәтемді

  • 0
  • 0

Менiң аңқау тәтемдi,
Менiң адал тәтемдi,
Менiң ауру тәтемдi
Алдап кеткен қара жүрек, келдiң бе?

Толық

Қарап көріңіз