Өлең, жыр, ақындар

Көрініс

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1593
Жаздың түні.
Аспан — теңіз,
Жер — теңіз,
Теңіз болып кеткендей бар шартарап.
Сол аспанда айға айналған ерке қыз,
Жүзіп кетіп бара жатыр шалқалап.
Сол айменен теңесесің,
Қасымда
Неғып тұрсың ғажабыңды қалқалап?!—
Жүзші сен де,
ақ тәніңді жасырмай,
Атыраудың айдынында шалқалап.
Шарап-шабыт күйшы, сахи, жырыма,
Ес кетірсін мынау арқа-жарқа бақ!
Ғаламды алған егіз айдың нұрына
Мен де жүзіп кетейін бір шалқалап...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Боран

  • 0
  • 0

Көз көрім жер көрінбей шұбарланып,
Мың сан пері ақ қардан шырақ жағып—
Есалаң жел жүйткиді қарды қуып,
Ойнақтаған қасқырдай жұмарланып.

Толық

Шамығұлдың шағынуы

  • 0
  • 0

Домбырам менің, боздашы ең ақырғы рет,
Меңіреу мынау дүниеге білдірт дауысыңды.
Торғай ұшса да төбеден тоңатын жүрек
Сөніп барады... білтесі жым-жырт таусылды.

Толық

Жастықтың жазғы жұртында – 3

  • 0
  • 0

Күндер қайда, түндер қайда ? —
Біздер шығар мінбер қайда?..
Жан қытығын келтіретін
Құпиялы үндер майда.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар