Өлең, жыр, ақындар

Көрініс

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1605
Жаздың түні.
Аспан — теңіз,
Жер — теңіз,
Теңіз болып кеткендей бар шартарап.
Сол аспанда айға айналған ерке қыз,
Жүзіп кетіп бара жатыр шалқалап.
Сол айменен теңесесің,
Қасымда
Неғып тұрсың ғажабыңды қалқалап?!—
Жүзші сен де,
ақ тәніңді жасырмай,
Атыраудың айдынында шалқалап.
Шарап-шабыт күйшы, сахи, жырыма,
Ес кетірсін мынау арқа-жарқа бақ!
Ғаламды алған егіз айдың нұрына
Мен де жүзіп кетейін бір шалқалап...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мадақ – жыр

  • 0
  • 0

"Оян!" — деп таңда үн қатты Заңғардан құсым,
Оятуға ойды жетер ме қалған бар күшім? —
Өзіңізге, аға, арнаған бір жырым бар-ды,
Тұрғызбасам да мәңгілік мәрмәрдан мүсін.

Толық

Күз

  • 0
  • 0

Бетегелі бел жүдеп өктем күз кеп,
Құстар қайтып барады көктемді іздеп.
Жапырақтар-жүректер сыбырлайды:
"Сағыныштан сарғайып кеткенбіз"—деп.

Толық

Жазғы жабығу

  • 0
  • 0

Аңсаушы ем бір кез таңды арай,
Шайқаса мені көп түнгі ой...
Сағынып көрген, қарғам-ай,
Сағымға сіңіп кеттің ғой.

Толық

Қарап көріңіз