Өлең, жыр, ақындар

Көрініс

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1635
Жаздың түні.
Аспан — теңіз,
Жер — теңіз,
Теңіз болып кеткендей бар шартарап.
Сол аспанда айға айналған ерке қыз,
Жүзіп кетіп бара жатыр шалқалап.
Сол айменен теңесесің,
Қасымда
Неғып тұрсың ғажабыңды қалқалап?!—
Жүзші сен де,
ақ тәніңді жасырмай,
Атыраудың айдынында шалқалап.
Шарап-шабыт күйшы, сахи, жырыма,
Ес кетірсін мынау арқа-жарқа бақ!
Ғаламды алған егіз айдың нұрына
Мен де жүзіп кетейін бір шалқалап...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бір ағамен әңгіме

  • 0
  • 0

— Е, бауырым, жырлағын,
Шығып жүр ғой қызба атың.
Желігінде жиырманың
Болған едік біз де ақын...

Толық

Бабалар қазған үңгірде

  • 0
  • 0

Келіп тұрмын қара үңгірге, ертегілер еліне.
Бір тылсым жел соқты үңгірден — айдаһардың демі ме
Онда неге лебімен мені өзіне тартпайды,
Батыр бабам күзеттіріп кетті ме әлде Періге!?

Толық

Жыр биігі

  • 0
  • 0

Жырың түсіп кетті, деп, биігінен,
Айтар болдың сен маған жиі кілең.
Кейде бәрін тамызық қылғым келед,
Сен ұсынған Заһардың күйігінен.

Толық

Қарап көріңіз