Алтын айдар ақ тауық – Светқали Нұржан

Он сан ғажап өтіп жатыр көгімнен,
Озса уақыт,
Оған қандай айла бар?! —
Ай-балапан кеше ғана көрінген,
Алтын айдар ақ тауыққа айналар.
Машырықтан ол сапарын бастарда,
Маңайынан табылады қорегі.
Тәңір шашып тастағандай аспанға,
Тары қылып жұлдыздарды тереді.
Алтын айдар ақ тауықтың балағы,
Алтын нұрмен жарқыратар маңыңды.
Кейде бұлтқа аунап-аунап алады,
Күлге аунаған тауық құсап кәдімгі.
Ол кеткесін, қабағын да шытты аспан,
Ол кеткесін—түннің сәні қашады.
Бірнеше күн кетегінен шықпастан,
Ақ тауығым жұмыртқасын басады.
Ай аспанда көрінгенде жаңадан,
Қауіп ойлап, қарай берем анықтап —
Жұмыртқаны жарып шыққан балапан
Айналғанша Алтын Айдар тауыққа...
Қара күс-түн қанатымен қаусырар,
Тұрам үнсіз —
Тас Мүсінді Сақтарша. —
Алтын Айдар Ақ Тауықтың даусынан
Аппақ Таңым шұғыла шашып атқанша... 

1986 ж.