Өлең, жыр, ақындар

Жолайрық

  • 18.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1187
Бастама, Тәңір, теріске жолды,
Бір өзің жанның тірегі.
Оң қанатымнан Періште келді,
Ата - тегі оның - Нұр еді.
Жапырақ түкті қауырсынымды,
Сипайды ол еппен мәпелеп.
Жанымды емдейді ауырсынулы,
Бұл неткен бізге жат әдет?
Көтерілгендей ептеп қабағым,
Қауырсынымды жел түтіп.
Періштеге еріп кетпек боламын,
Тамырды жатыр тон тұтып.
Тамырды тұтқан суық ішке енді,
Сөздерім - жансыз, тіл - өлі.
Сол қанатымнан ібіліс келді,
Ата-тегі оның - Түн еді.
Жезтырнағымен тырнап көреді,
Шырағы жанның лыпылдап.
Тамыр, дінімді ырғап береді,
Боламын тоңнан құтылмақ.
Басылмай лаулап солығым іште,
Жырақтан арбап малғұн шам,
Көне де жаздап сол ібіліске,
Ере де жаздап қалдым сан.
Тынады ойымның арты талқы боп,
Негізсіз жанның мінезі.
Айрықша тұрмын әңкі-тәңкі боп,
Кімге ерем? Тегім кім, өзі?..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күзгі бақ

  • 0
  • 0

Келіп ем күзгі баққа мен,
Нуларымды іздеп шулаған.
Оқымақ болып жатқа өлең —
Шумағымды іздеп тумаған.

Толық

Кездесу

  • 0
  • 0

"... Болмашы бір қызықтай оңай кеткен,
Менен жылдам құтылдым, деп, ойлап па ең?
Жо - жоқ, қалқам, сен бұлай қателеспе,
Бекер еріп жүрсің ғой жат елеске.

Толық

Арал жағасында

  • 0
  • 0

Келіп едім Аралға — теңізім жоқ, теңізім,
Қалай берген қарт Хазар жалмауызға егізін ...
Көрінер деп бір белгі — күн салып кеп қарасам,
Бұғып жатқан диюдай бас көтерді қара шаң.

Толық

Қарап көріңіз