Алматым – Қасым Аманжолов

Келдім сені сағынып,
Алтын ұям — Алматым,
Кең көшеңде басар нық
Мен бір ақын солдатың.
От пен темір сайысқан
Келдім майдан төрінен;
Жер құшам деп көр құшқан
Жауды жеңіп келдім мен.
Сағынышын солдаттың
Сен сұрама, мен айтпан:
Кетті шығып бір ұшқын
Кеудемдегі шыңайттан.
Күлкі жасы аралас,
Ақын да бір жас бала;
Тербет өзің, мауқың бас,
Алтын бесік — астана.
Жүрмін жортып, қызықтап,
Көше қоймай баспаған.
Сыбырлайды жапырақ,
Жалт қарайды тас маған,
Неткен сұлу өмір ең!
Қарай берем үңіліп.
Ғажайып бір мейірмен
Келешегің тұр күліп.