Сабырсыз

Кітап оқу дегенді
Ұғады інім өзінше.
Жатқа айтады өлеңді
Көпшіліктің көзінше.
Оңашада ол енді
Жұмған аузын ашпайды.
Кітап көрсе көлемді,
Кері итеріп тастайды.
Бұл нең десе, міз бақпай:
«Оқығаным, – дейді, – тез».
Тамақты да мұздатпай,
Ыстық күйі жейді тез.
Асықпайды ол, бірақ,
Оянуға ертерек.
Түске дейін қолбырап,
Жатып алар «ерте» деп.