Тірілдім
- 0
- 2
Сансыз күндер ой астына көмілдім,
Қор болып ем көңілін таппай көңілдің.
Жаспен жасып, оймен азып-тозып ем,
Өліп едім, бүгін тағы тірілдім.
Оразада – Мағжан Жұмабаев
Бұл бетте «Оразада» атты Мағжан Жұмабаев жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Таң алдында тамылжып,
Тәтті ұйқыға батқан шақ.
Бір тамақтың қамын жеп,
Ұйқылы-ояу жатқан шақ.
Тұра салып төсектен,
Дір қалтырап киініп,
Ойға кірер: «Кешікпен,
Уақыт бар»,- деп сүйініп.
Ауыз ашып, қол салып,
Ашылмай жөнді де көзі,
Келгенде қарын құралып,
Көрінді-ау Шолпан жұлдызы.
«Жылдам іш»,- деп жымыңдап,
Көз қысуын нетерсің?
«Қарбытып іш, тынымдап,
Аштан өліп кетерсің!»
Алдына әкеп қатар қой,
Қай сүйгенін таңдасын.
Шай, қымызға әбден той,
Көңілде інкәр қалмасын.
Түндік жабық, от жарық,
Үйге сәуле кірмейді.
Іш, той, ындыныңды жарыт,
Таңды үйден кез көрмейді.
Ораза деген қазаққа
Құлшылық емес, әдет қой.
Еріксіз жүрмей азапта,-
Пайданы ойла, қам ет, қой.
Тәтті ұйқыға батқан шақ.
Бір тамақтың қамын жеп,
Ұйқылы-ояу жатқан шақ.
Тұра салып төсектен,
Дір қалтырап киініп,
Ойға кірер: «Кешікпен,
Уақыт бар»,- деп сүйініп.
Ауыз ашып, қол салып,
Ашылмай жөнді де көзі,
Келгенде қарын құралып,
Көрінді-ау Шолпан жұлдызы.
«Жылдам іш»,- деп жымыңдап,
Көз қысуын нетерсің?
«Қарбытып іш, тынымдап,
Аштан өліп кетерсің!»
Алдына әкеп қатар қой,
Қай сүйгенін таңдасын.
Шай, қымызға әбден той,
Көңілде інкәр қалмасын.
Түндік жабық, от жарық,
Үйге сәуле кірмейді.
Іш, той, ындыныңды жарыт,
Таңды үйден кез көрмейді.
Ораза деген қазаққа
Құлшылық емес, әдет қой.
Еріксіз жүрмей азапта,-
Пайданы ойла, қам ет, қой.
Дидар
Керемет
Жомарт
"Мағжан Жұмабаевтың «Оразада» өлеңі — ораза тұтудың күнделікті тұрмыстағы сезімі мен рухани маңызын терең көрсете білген туынды. Ақын таңның шыққан шақтағы ішкі толғаныстар мен қиындықтарды қарапайым тілмен, әсерлі образдармен жеткізеді. Бұл өлең — ораза жайлы ойлануға шақыратын поэзия: адам табиғатымен күресу, аштық пен тәубе арасындағы нәзік шекараны сезіну, рухани тазалық пен тән талаптарының арасындағы байланыс туралы. Сондай‑ақ, бұл шығарма қазақтың поэзиялық дәстүріне рухани мазмұн мен философиялық ойды әдемі үйлестірген үлгі ретінде енгізілген.
Зейнеп
Ақын ораза ұстаудың сыртқы рәсімін ғана емес, адамның ішкі жан дүниесіндегі толғаныстарды, тәні мен рухы арасындағы күресті шебер бейнелеген.