Бұл бетте «Сырық мойын, біз мұрын» атты Мағжан Жұмабаев жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
ӨТЕ КЕРЕМЕТ
Күннен туған баламын, Жарқыраймын, жанамын. Күнге ғана бағынам. Өзім - күнмін, өзім - от,
Қысық көзді Күншығыс, Бұл тұруың қай тұрыс? Серпіл енді, алыбым! Күңірентіп жерді ыңыраншы,
Таласқан аспанменен көкпеңбек тас, Қарасаң төбесіне, айналар бас. Жасаған мейірімі кең қадір Тәңірі, Шығарған сол тауынан алтын, алмас.
Арыстанмын, айбатыма кім шыдар? Жолбарыспын, маған қарсы кім тұрар? Көкте - бұлт, жерде - желмін гулеген, Жер еркесі - желдің жөнін кім сұрар?
Мен қуансам, жас баладай қуанам, Көрген адам талай деген: «Есалаң!» Мен қайғырсам, орнатамын қиямет. Жас баламын — тағы да тез жұбанам...
Мен ақынмын – ағынмын, Сылдыраймын, сүйемін. Мен ақынмын – жалынмын, Шапшып көкке тиемін.
Хабарлама
INFO
Zhanar zhan
ӨТЕ КЕРЕМЕТ