Жел
- 1
- 2
«Тәңірі ие, атпады ғой таңың!»- деп,
Күңіреніп жатыр тұтқын уһілеп.
Естіледі терезеден темірлі,
Тұрса керек тыста жүйрік жел гулеп.
Кеудеде – от, iште – жалын, көзде – жас,
Күнi-түнi қайғы жұтқан сорлы бас.
Сабан төсек, дым, қараңғы жатағы,
Наны қара, шайы қара, қарны аш.
Ботамды көрдім түсімде
Қырмызы моншақ тағынған.
Ботамды көрдім түсімде
Атасын боздап сағынған.
????
Өте керемет
Нұрсұлтан Жұмабаев
Жалынды шумақ кімдікі, Əрине Мағжан сенікі!
Қасым Жомарт Тоқаев
Дұрыстап жазындарш қате қылмай
Нұрсұлтан Ә Н
Бәрі дұрыс