Өлең, жыр, ақындар

Кешіккен көктем

  • 04.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1281
Бұл аспанның түбі түсіп кеткен бе?
Жете алмайа-ақ қойдым сұлу көктемге.
Жапалақ қар жауады кеп, жауады,
Қызғалдақтар құлпыратын көк белде.
Тұрса көкте күлім қағып күн шығып,
Талдар тонын тастар еді, бүр шығып.
Жатып алды құрсауланып қалың қар,
Тысқа шыққым келеді-ақ бір құлшынып.
Әр нәрсенің өз орыны болмас па?
Көктем келіп, көңіл күйге толмас па?
Табан асты тайғақтамай мұздақпен,
Жарқырап бір жатпас па еді жол қасқа?
Жылдағы бір мезгілінен кесікті,
Бірақ, бірақ, көктем неге кешікті?
Келді ме деп қалқашымнан бір хабар,
Елеңдеймін қақса біреу есікті.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нан мен балалар

  • 0
  • 0

Балалар мұрнын шүйіріп,
Қарамай нанға шулады.
Тас жұтқан жақсы түйіліп,
Деп олар текке тулады.

Толық

Ұстазым

  • 0
  • 1

Аялаған анашымдай мұғалімім,
Тұнып аққан мөлдір бастау бұлағыңмын.
«Бұлақ көрсең, көзін ашқын» деген халқым дана,
Ақылыңды айтқан тыңдай берем әр күн жаңа.

Толық

Жайсаңдар

  • 0
  • 0

Өмірде бар ғой, шіркін, жақсы адамдар,
Көңілі – ақ шағала, ақша таңдар.
Жасанып жайнап кетер барлық әлем,
Бір сәтке көңіліңді тапса жандар.

Толық

Қарап көріңіз