Өлең, жыр, ақындар

Кешіккен көктем

  • 04.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1290
Бұл аспанның түбі түсіп кеткен бе?
Жете алмайа-ақ қойдым сұлу көктемге.
Жапалақ қар жауады кеп, жауады,
Қызғалдақтар құлпыратын көк белде.
Тұрса көкте күлім қағып күн шығып,
Талдар тонын тастар еді, бүр шығып.
Жатып алды құрсауланып қалың қар,
Тысқа шыққым келеді-ақ бір құлшынып.
Әр нәрсенің өз орыны болмас па?
Көктем келіп, көңіл күйге толмас па?
Табан асты тайғақтамай мұздақпен,
Жарқырап бір жатпас па еді жол қасқа?
Жылдағы бір мезгілінен кесікті,
Бірақ, бірақ, көктем неге кешікті?
Келді ме деп қалқашымнан бір хабар,
Елеңдеймін қақса біреу есікті.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өсекші мен жылан

  • 0
  • 0

Жындар мүлдем білмейді деп шындықты,
Бостан-босқа айтып жүр ел сұмдықты,
Расында олай емес бұл тіпті:
Бір мысалды келтірейін, дәл ұққын,

Толық

Ұрт пен мұрт

  • 0
  • 0

Мұрт қаулап өсіпті,
Өсіпті де бөсіпті:
– Осы мен Мұртпын ба?
– Мұртпын!

Толық

Шаруа мен балта

  • 0
  • 0

Ұста бірде Балтасына жекірді,
Ашуланды болмаған соң өтімді:
Өзі әр нәрсе шабады,
Балтаға айып тағады:

Толық

Қарап көріңіз