Өлең, жыр, ақындар

Кешіккен көктем

  • 04.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1283
Бұл аспанның түбі түсіп кеткен бе?
Жете алмайа-ақ қойдым сұлу көктемге.
Жапалақ қар жауады кеп, жауады,
Қызғалдақтар құлпыратын көк белде.
Тұрса көкте күлім қағып күн шығып,
Талдар тонын тастар еді, бүр шығып.
Жатып алды құрсауланып қалың қар,
Тысқа шыққым келеді-ақ бір құлшынып.
Әр нәрсенің өз орыны болмас па?
Көктем келіп, көңіл күйге толмас па?
Табан асты тайғақтамай мұздақпен,
Жарқырап бір жатпас па еді жол қасқа?
Жылдағы бір мезгілінен кесікті,
Бірақ, бірақ, көктем неге кешікті?
Келді ме деп қалқашымнан бір хабар,
Елеңдеймін қақса біреу есікті.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өмір сахнасы

  • 0
  • 0

Қарап тұрсаң өмірге,
Біздің қоғам тегінде,
Үлкен театрдан аумайды,
Халық қоғадай қаулайды.

Толық

Өрмекші мен шыбын

  • 0
  • 0

Бip өрмекші зор қылып,
Жатыр еді тор құрып.
Шыбын айтты:
– Өрмекші,

Толық

Қол

  • 0
  • 0

Менің қолым керемет,
Саусақтарым сиқырлы.
Шегені де шегелеп,
Тарта білер күй түрлі.

Толық

Қарап көріңіз