Өлең, жыр, ақындар

Шындық

  • 05.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1267
Осы біз шындықты айтсақ өлеміз бе?
Орынсыз мақтанамыз келеміз де.
Бір жерде бір сөзіміз өте қалса,
Көзіміз шыға келер төбемізге.
Еліріп ешбір жанға қарамаймыз,
Талант деп өзімізді бағалаймыз.
Өлеңнің бес-алты ауыз басын құрап,
Жазушылар одағын жағалаймыз.
Білмейміз әлек болып әлімізді,
Жалдаймыз жалған сөзге жанымызды.
Шырқаймыз шылп етпестен иемденіп,
Үйренген өзгелерден әнімізді.
Біз қайтіп бұл әдетпен артыламыз?
Көп көріп аз нәрсені, артынамыз.
Нан пісіп кеудемізге болмай жатын,
Бұлақтай құмға сіңген сарқыламыз.
Адам боп әуел баста жаратылып,
Жасаймыз жанға бітпес дара қылық.
Өлеміз өзгелерге кінә тағып,
Өлсек те орға жығып дарақылық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын жаны

  • 0
  • 0

Бұл өмірден өткен ғой талай ақын,
Талай ақын болады қалай ақын?
Патша менен паңдарды мақтай берсе,
Атанады ардақты сарай ақын,

Толық

Рахмет

  • 0
  • 0

Дәніңді сепкендерің,
Егінді еккендерің үшін,
Теріңді төккендерің үшін,
Көкорай көктемдерің,

Толық

Талғар

  • 0
  • 0

Алыстан арман етіп асқарыңды,
Келемін баяу басып тастарыңды.
Бұлт ойнап ерке қыздың тұлымындай,
Бүркейді дөңгеленген аспаныңды.

Толық

Қарап көріңіз