Өлең, жыр, ақындар

Шындық

  • 05.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1499
Осы біз шындықты айтсақ өлеміз бе?
Орынсыз мақтанамыз келеміз де.
Бір жерде бір сөзіміз өте қалса,
Көзіміз шыға келер төбемізге.
Еліріп ешбір жанға қарамаймыз,
Талант деп өзімізді бағалаймыз.
Өлеңнің бес-алты ауыз басын құрап,
Жазушылар одағын жағалаймыз.
Білмейміз әлек болып әлімізді,
Жалдаймыз жалған сөзге жанымызды.
Шырқаймыз шылп етпестен иемденіп,
Үйренген өзгелерден әнімізді.
Біз қайтіп бұл әдетпен артыламыз?
Көп көріп аз нәрсені, артынамыз.
Нан пісіп кеудемізге болмай жатын,
Бұлақтай құмға сіңген сарқыламыз.
Адам боп әуел баста жаратылып,
Жасаймыз жанға бітпес дара қылық.
Өлеміз өзгелерге кінә тағып,
Өлсек те орға жығып дарақылық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адамдықтан аттап қайтейін

  • 0
  • 0

Біреулерді мақтап қайтейін:
Тасынып кетер,
Басынып кетер.
Біреулерді даттап қайтейін:

Толық

Молда мен балда

  • 0
  • 0

Бір Молда болды борсықтай,
Шекесі томпақ торсықтай.
Базарға бірде барды ол,
Айнала көзін салды ол.

Толық

Қарт пен үш жігіт

  • 0
  • 0

Бір қарт кісі жатыр еді тал тігіп:
«Сені, сірә, албасты жын ұрған ба?
Бұл өмірмен қоштасқалы тұрғанда? –
Деп үш жігіт шалдың көңлін қалдырып,

Толық

Қарап көріңіз