Бұлт басса көгімді бұлаңданып

Бұлт басса көгімді бұлаңданып,
Қадаламын көзіңе күмәнданып.
Қабағыма қайтадан күн қонады,
Жанарыңнан жалт еткен нұр аңғарып.
Кетсе шайым кей кезде қылаңданып,
Қадаламын көзіңе күмәнданып.
Көремін де көл-көсір көңіліңді,
Сіміремін сілкіне сырамды алып.
Шыға қалсаң көшеге сылаңданып,
Қадаламын көзіңе күмәнданып.
Сымбатына сұқтанып, жанар отым
Тұманданып кетеді-ау, тұманданып.
Сезбесем де секемді күнәнді анық,
Қадаламын көзіңе күмәнданып.
Бұл азаптан қай күні құтыламын?
Қай сағатта қасыңа тынам барып?