Өлең, жыр, ақындар

Мен неге осыншама ғашық болдым?

  • 05.08.2019
  • 0
  • 0
  • 2356
Мен неге осыншама ғашық болдым?
Мен неге осыншама тасып-толдым?
Өйткені, мәңгі жұмбақ жүрегіңнің
Қақпасын мейірімді ашып көрдім.
Мендегі көп кемісті кешірдің сен,
Кешіріп, мәртебемді өсірдің сен.
Бәрі де сенің арқаң, сәулетайым,
Қол жетпес кей табысқа кеш үлгірсем.
Ғұмырым қысқа болар, ұзақ болар,
Сені аңсап өтер күндер, жүз апталар.
Торғайдай торға түсіп тыпырлаған,
Тірлігім тек өзіңмен тұзақталар.
Мен сені неге сүйем кереметтей?
Қасыңда шыр айналам көбелектей.
Өйткені, өмір сүру мүмкін емес,
Сенің әр қимылыңды өлең етпей!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлеңде атыңды атап жазбасын

  • 0
  • 0

Өлеңде атыңды атап жазбасын,
Айтасың анда-санда аз ғана сын:
«Жатады өзге ақындар өліп-талып,
Сен неге салқынсың?» – деп назданасың.

Толық

Қойдым

  • 0
  • 0

– Өйткені, арақ өлген ғой,
Өлетін кезге келген ғой.
– Табылмаса да тамағың,
Толып тұр емес пе арағың?

Толық

Бар екен ғой...

  • 0
  • 0

Мына дүние деп жүрсем тар екен ғой,
Шетсіз-шексіз кең әлем шар екен ғой.
Ата даңқын аяққа таптатпайтын
Бар екен ғой жігіттер, бар екен ғой.

Толық

Қарап көріңіз