Бәрін де шешіп қас қағымда – Абдрахман Асылбек

Бәрін де шешіп қас қағымда,
Бала мен байды тастадың да,
Ілесіп маған жүріп кеттің,
Бақытқа шексіз бастадың да.
Сәлемді бердің алдыменен
Анама елдің салтыменен.
Аруды сендей көрген кезде,
Қуанып қалды халқым ерен.
Анама ешкім жақпайтұғын,
Көңілін тіпті таппайтұғын.
Келіні болып шыға келдің,
Көтеріп көкке, мақтайтұғын.
Әкемді көрдің түсіңде сен,
Әппақ сақалды мүсінде әсем.
Суретіне иіліп сәлем бердің
Құтқана үйдің ішінде сен.
Жерімнің туған дәмін таттың,
Елімнің туған сәнін таптың.
Еркелігің мен еркіндікті
Жеңгелеріңе қабылдаттың.
Шырқатып шалқар шаттық әнін,
Қайындарыңа қатты ұнадың.
Біраз күн олар бірге болып,
Ақтарды жырдың ақ бұлағын.
Жамбылдың жерін араладың,
Жақсы-жаманын сараладың.
Ағайындарыма сыйлы болып,
Жоғары бәрін бағаладың.
Тәңірдей күтіп қарт енеңді,
Қадірің сенің арта берді.
Бәрінен бұрын, жаным менің,
Көтердің көкке мәртебемді.