Жеңіс – Абдрахман Асылбек

Жеңіс дейміз жалауымыз желбіреп,
Көктем күні нұрын төксе елжіреп,
Тап осындай бейбіт күнге жеткізген
Әкелер мен ағалар ғой ержүрек.
Қорғап қалған қаласы мен даласын,
Білеміз бе бабалардың бағасын?
Қан майданда бала аңсап анасын,
Келеді деп ана күтті баласын.
Жауынгерлер Отан үшін ерледі,
Жауларына сүйем жерін бермеді.
Жанын қиып туған жерім, елім деп,
Амал қанша, көпшілігі келмеді.
Боздақтардың ұрпақтары өрістеп,
Болашақтың бақытымен бөліспек.
Өткен күннің өшпейтұғын белгісі –
Өсіп жатыр Жеңіскүлдер, Жеңісбек.
Ойламаңдар жеңіс көзі соғыс деп,
Алдарыңда күтіп тұрған соны іс көп.
Жетістікке жеткен сайын әр істе,
Соның бәрін санай бергін жеңіс деп.