Өлең, жыр, ақындар

Қанжар

Сүйкімді болат қанжар, тұрсың жайнап,
Ыстық, суық майданда шығады ойнап.
Грузин ашулы ұста кекке соққан,
Ер шеркес соғыс үшін алған қайрап.

Еркелі нәзік қолмен маған тиді,
Ұмытпа деп айрылған жерге берді.
Қан сорғалар жүзінде жас сорғалап,
Қайғымен өртенгеннің белгісі еді.

Қара көз қарап маған көп қадалған,
Құпия қайғы өртеніп бойын алған.
Болатша дірілдеген жалын көрген,
Бір күңгірт тартып және оттай жанған.


Пікірлер (3)

Жансулу

Керемет өлең екен

Задакуль

Ия өте оңай және мағыналы

Эля

“Қанжар” атты өлеңді оқып шықтым — бұл туынды маған болат қанжардың бейнесі арқылы адамның қайсарлығы мен жан сезімінің нәзіктігін терең жеткізеді екен. Өлеңде қанжардың үні, оның қызыл қанды майданда ойнаған сәттері мен жүректегі сыры ерекше көркемдікпен суреттелген, әрі бұл бейне маған өмірдегі күрес пен сүйіспеншіліктің қатар жүруін еске салды. Абайдың аудармашы шеберлігі мен сөз таңдауы оқырманға эмоцияны айқын сезіндіреді.

Пікір қалдырыңыз

Әбдірахман өлгенде

  • 0
  • 4

Тұла бойың ұят-ар едің,
Ескеріп істеп, ойлаған.
Тәуекелге нар едің,
Талаппен терең бойлаған.

Толық

Абайдың Смағұл деген iнiсiне қиыр жайлап жүргенде айтқаны

  • 3
  • 6

Тау жебелеп жортады көк бөрілер,
О-дағы ат артына бөктерілер,
Қиыр жайлап, шет қонған ағайының,
Талай жанның көзіне жек көрінер.

Толық

Бай сейілді

  • 1
  • 12

Бай сейілді,
Бір пейілді
Елде жақсы қалмады.
Елдегі еркек,

Толық