Құлқын

Құлқын қоймашы болды,
Алпыс екі айласы болды.
Соның арқасында
Көл-көсір пайдасы болды.
Алдымен алманы жеді,
Макарон-салманы жеді.
Сонан соң Қоянға деген
Жүгері жарманы жеді.
Кейіннен кебекті жеді,
Тоқыма кенепті жеді.
Біртіндеп темір-терсек,
Шеге мен шелекті жеді,
Кетпен мен күректі жеді,
Су құбыр шүмекті жеді,
Тіпті, бала отыратын
Темір түбекті жеді.
Содан не керек,
Болды бір керемет.
Жұтып еді сүйменді
Езуін кере кеп.
Көмейіне кіріп барды,
Кептеліп тұрып қалды.
Құлқынның содан бастап
Ауызы құлыпталды.