Өлең, жыр, ақындар

Су мен қу

  • 11.08.2019
  • 0
  • 1
  • 2811
Су бірде лепірді,
Көпірді:
– Бар ма екен шын мықты
Мына мен секілді?
Қаласам –
Өшірем
Лаулаған отыңды.
Қаласам –
Көшірем
Тауларды не түрлі.
Қуаңды жерлерге
Барам да ну болам.
Көкке ұшқым келгенде,
Табанда бу болам!...
Қу айтты:
– Суым,
Қолдағы туым,
Сен үшін тудым.
Сен де мен үшін тудың.
Талайдан бері
Менімен доссың.
Аямай сені,
Бәріне қостым:
Сүтім лезде сұйылып,
Сырам да көбейді.
Жазғандарым үйіліп,
Мұрам да көбейді.
«Сұрауы бар судың да»
Деген мақал, қайдасың?
Сені қосып қу мұнда,
Асырып жүр айласын.



Пікірлер (1)

Зияклува Бану

Не бул

Пікір қалдырыңыз

Зілзала

  • 0
  • 0

Отырсақ та сан рет тақыр мұзға,
Ойланбайтын көзсіз ер, батырмыз ба?
Басымызда мықтамай баспананы,
Өзімізге көр қазып жатырмыз ба?

Толық

Жайна жаным, жайна

  • 0
  • 0

Алтын таңым, ғашық әнім,
Жайқатылған жасыл бағым.
Бір өзіңе асығамын,
Менің асыл жаным.

Толық

Неге

  • 0
  • 1

Неге мөлдір бұлақ?
Неге желбір құрақ?
Өмір толы сұрақ.
Ойлашы

Толық

Қарап көріңіз