Су мен қу

Су бірде лепірді,
Көпірді:
– Бар ма екен шын мықты
Мына мен секілді?
Қаласам –
Өшірем
Лаулаған отыңды.
Қаласам –
Көшірем
Тауларды не түрлі.
Қуаңды жерлерге
Барам да ну болам.
Көкке ұшқым келгенде,
Табанда бу болам!...
Қу айтты:
– Суым,
Қолдағы туым,
Сен үшін тудым.
Сен де мен үшін тудың.
Талайдан бері
Менімен доссың.
Аямай сені,
Бәріне қостым:
Сүтім лезде сұйылып,
Сырам да көбейді.
Жазғандарым үйіліп,
Мұрам да көбейді.
«Сұрауы бар судың да»
Деген мақал, қайдасың?
Сені қосып қу мұнда,
Асырып жүр айласын.