Өлең, жыр, ақындар

Сыншы мен сыпырғы

  • 11.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1700
Отырып Сыншы моншада
Сыпырғыменен сырласты:
– Өлеңі нашар болса да,
Сынармын қалай құрдасты?
Сыпырғы айтты:
– Әй, аға,
Сынауда менен сабақ ал.
Әкең де болса аяма,
Сықпыртып тұрып сабап ал.
Мәселен,
Мына сені мен
Жосытқан сайын жаныңнан,
Арылып арам теріңнен,
Аласың ләззат молынан..
Болса да жақын жолдасың,
Сыйыңмен ашы қарып ал.
Ширығып ақын сонда шын,
Жырынан нашар арылар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ескерткіш

  • 0
  • 0

Өмірді өлшеп Алла бөле білген,
Өлген ол, өлесің сен, өлемін мен.
Тұрғызсам деп келемін күмбезімді,
Өмірлік өлмейтұғын өлеңіммен.

Толық

Туған жер

  • 0
  • 0

Туған жер, мен-дағы бір түлегіңмін,
Тулаған тұла бойда тілегім мың.
Алыстан асығыстап келген сайын,
Жылуын жарып бердің жүрегіңнің.

Толық

Насырханға

  • 0
  • 0

Ей, Насырхан, Насырхан,
Білуші едім жасыңнан.
Кей күндері бас қосып,
Кетпеуші едім қасыңнан.

Толық

Қарап көріңіз