Әкеге сағыныш

Кеудем өкінішке толы, білемін,
Алайда көндіге алмай келемін.
Сағынышпен өткен әр күнімде,
Әкетай сізге өлең жазып жүремін.

Жанарлардан үзілмей жас тамады,
Мен білсем, анам да отыр жылап тағы.
Амал нешік, әрдайым пана болған,
Әкетайым – асқар тауым құлады.

Сағынғанда қараймын суретіңе,
Әкетай жүк түсірдің жүрегіме.
Өсіріп жеткізген бала - шағаңның,
Қызығын көру үшін жүрмедің неге?

Ант етемін, көкке өрлейді сұңқарың,
Желдей жылдам есер әлі тұлпарың.
Көп жылғы еңбегің зая кетпейді,
Әкетай сөнбейді сенің шырағың.