ТІЛЕК ТІЛЕДІМ – Ерхан Молдағалиев

Түнгі,
Бірден – сәл асқан кезі,
Тілек тіледім. «Көрсін» - деп, Жаратқан көзі.
Жүректе - иманым болмаса,
Қос періштемғ құп көріп парақтар ма еді?!

Кешірім сұрап,
Білместік – ардан,
Өзін ойлап. Өзгені, ойға – алғандардан.
Жәрдем сұрадым. Қол жайып,
Әуелі – Алла. Кейінгі – пайғамбарлардан...

Атпасын біліп,
Әр, ақ – таң мәнді,
Өлшеулі өмір, қара жер, жоқ қылар барды.
Қасқағым - бір кем дүние.
Жаралған қос, тек жалғыз, «Жаратқан» - мәңгі...

Сабыр бере көр,
Кешем бе аз күн!?
Көп күн бе, ғұмыр, еншісі - пешене әздің?!
Әр еткен істі - игі амалдардан,
Кешіріп күнә, үнемі, сауаптан жазсын...

Жұмақты – көру, арманы, әркім...
Арманы, асқақ келер, ұлы – адамдардың.
Қабыл ете көр – Жаратқан,
Жүрекпен – сүйіп, тілегін, сұрағандардың...

Әумин!!!