Алғашқы сырласу – Сая Серік

Тоқ болса да тоймайтұғын көңілі,
Қайран шағым, "сүт емем" деп жылаған.
Ана өзіңнен алыс қала өмірі,
Жолы қиын, тайғақ әрі бұралаң.

Мейірімге қанып өскен баланың,
Байқалама көрсеткені жат мінез?
Ана мынау адамдары қаланың,
Тасбауыр ма, әйтеу білмейм қатігез.

Мынау жолым сынақ па екен төзімге,
Сенсіз маған қиын өмір сатысы.
Қиындықты есептеймін, өзіңе,
Қарсы шыққан күндерімнің ақысы.

Күлмейтұғын, бәрі ашулы, біртүрлі,
Мына адамдар сұсты, ағаштай қураған.
Айналаңа шашып нұрлы күлкіңді,
Аман жүрші, Мама, сенен, сұранам!