Бұл бетте «Абайға арнау» атты Бота Нұржанқызы жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Оте тамаша
Шексіз дала, шексіз Теңіз, шексіз Көк, Шектесетін жеріңде мен нүкте боп Отыр едім, бір ой келді басыма Нүкте айтады, ей, үш Өлшем, тасыма!
Ұғып өскем табиғат дәрістерін Сияқты еді бұл өмір жарыс керім — Дейді бір қарт таңдана заманына, Оймен шолып тыңдырған әр істерін.
Үлгерген жинап атақ пен даңқ кісілер: Айбыны — асқар, формасы — адам, мүсіні — ер! Шығады-ау жоқ боп тарыдай сезім сол "тауда" Өзгенің жанын, пақыр...
Кім бақытты?.. Осы сұрақ ашық па? Дана, әлде, қарын құлы, пасық па? Асқан-тасқан, әлде мансап иесі, Мүгедектен бақыт аулы қашық па?
Артың анық, алдың елес әрқашан, Өткен тұман, ертең үміт нұр шашар. Болашағың ой-қиялдан өрілсе, Артта қалған өзің басқан із жатар.
Не болған маған — Сендермен, сезім, тілдеспей? Қарамай қағаз Бетіне оның күндестей.
Хабарлама
INFO
Айсұлу
Оте тамаша