Бұл бетте «Домбыра» атты Aiken7 жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Ұнатамын мен аппақ дала таңын, Баурыңдағы мен де бір балапаның. Бірде қатал естілсе әмірлі үнің, Бірде шаштан сипайды алақаның.
Түндер, түндер, Ұйықтаумен бос өтпеген, Арманым көп ұмтылсам да жетпеген. Ойсыздарды бұл өмірде жоқ дер ем,
Беу, Алматым — астанам! Мен гүліңмін, қиындықтан қашпаған. Жазымсың ғой, жарықтығым, жаннатым, Қысың бар ма, кірпігімнен жасқаған.
Күз аспаны қайта-қайта түнеріп, Кербез дала кемеліне түр еніп. Ақ қалпағын шекесіне қондырған, Алатауым ат үстінен шіреніп.
Барады бұлттарды кешіп күн, Сәулесі жер бетін есіп мың. Далада еркіндеп өсіппін, Жыл озды мен біраз кешіктім.
Басқа күнге ұқсамайды бұл күнім, Бұл не ғажап қаптап кеткен бұлбұл үн. Көктем қыздың тарамдалып төсінен, Бұралады сұлу толқын мың бұрым.
Хабарлама
INFO
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі