Өлең, жыр, ақындар

Табиғат – Адам

  • 19.03.2020
  • 0
  • 0
  • 3185
Табиғаттың өзі барлық заманда
Ұқсайды да тұрады ылғи адамға.
Түрі-түсі, мінез-құлқы аумайды,
Қысың – ашу, жазың – күлкі содан ба?
Адамдар бар сұстылығы түсінің
Ығыстырар, үлкенің кім, кішің кім.
Түкірікті тас қып берер аяздар
Қабағына ауған осы кісінің.
Нұр жүзінен көрем анам пішінін,
Ажарын-ай, жылысын-ай түсінің!
О ғажайып! Аспаандағы шуақ күн
Жанарына ауған осы кісінің...
Қату қабақ сәл жібісе тереді
Дала гүлін.
Елге сол ғой керегі.
Нұрлы жанар сәл жымиса, артынан
Тәй-тәй басқан балбөбектер ереді.
Табиғаттың ақыл-ойы кей кезде
Бедеріне жердің тырнақ салатын.
Уақиғадай болған бірде Помпейде
Күл боп, қоқыс, тып-типыл боп қалатын.
Табиғаттай ақыл-ойлы адамдар –
Жазған емдеп дертің де бар, жараң бар.
Гүлдендірді олар талай Помпейді,
Дүниенің картасына қараңдар.
Табиғаттай ақыл-ойлы адамдар –
Байқаңыздар, байқап басар қадам бар.
Қарғысына ұрпағыңның қалмаңдар,
Кеуіп қалып балқашың бар, Арал бар...
...Қол добы ғып Жер шарымен ойнауға
Бола ма екен, ойланыңдар, адамдар!?.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ізетшілік

  • 0
  • 0

Ең асыл не? – Ол деген iзетшiлiк!
Бар жаһанға жүретiн тiлек тiлеп –
Ол асыл жан! Табиғат берген оған
Жақсылыққа жаралған жүрек – тiлек.

Толық

Сексен дүре

  • 0
  • 0

Елге, не ер — қажет пе жауыр төзім?
Сыйлай ма ол кісіге тәуір сезім.
Жауы түгіл шешендер бауырының
Көтермейді бір ауыз ауыр сөзін.

Толық

Естелік

  • 0
  • 0

Бала кез — жалақ ерін, жыртық иін —
Ойласам қызық екен тұрпым кейін.
Еске алдым бірер сөзді ғажап шақтан,
Қойсын деп өткен күнге ұлтым зейін.

Толық

Қарап көріңіз