Өлең, жыр, ақындар

Ана-құдірет

  • 20.03.2020
  • 0
  • 0
  • 2007
Құдіреттің белгісіз бір күші ме?
Кіріп-шықпас ғажаптар көп түсіңе.
Ойламаған жерден ылғи шығатын
Табиғаттың таң қаламын ісіне…
Жарататын Алла дейді адамды,
Дананы да, жақсыны да, жаманды.
Мүсіндеген тоғыз айдай Кісі ғып
Құдай десең болмайды ма анаңды.
Тентегім-ау, не істесең құп маған,
Дейді, күтіп болашақтан мықты адам.
Жетіссін деп жанын, тәнін силаған,
Шаранаға жарыққа әлі шықпаған.
Құдіреттің дәл өзі ме – Аналар,
Қалың елге, қас батырға пана бар.
Жеті қат Көк, бүкіл Әлем сиятын –
Ең зор ұғым – АНА деге шама бар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүзі қайтқан алаша

  • 0
  • 0

Жырқылдақтар, күлiң, мейлi табалаң,
Кешiре гөр, үмiт күткен жан анам.
Елу жаста тынған түк жоқ, бола ма
Жас санаулы қайта бастау жаңадан?!

Толық

Жыр жазайын адалға аузым толып

  • 0
  • 0

Нан жоқ. Аштық. Аштардың қарны ашады.
Май бар. Бал жоқ — тоғышар зарлар шағы.
Тауып берші, етегі жасқа толып,
Сұрар, жылар, көз жасы парлар тағы.

Толық

Жастыққа сағыныш

  • 0
  • 0

Бойыңа қулық жұқпаған —
Аңғалдау ғана адаммын.
Бұралқы ойлар ықтаған
Обадай, жалғыз, жаһанның.

Толық

Қарап көріңіз