Өлең, жыр, ақындар

Мінез

  • 20.03.2020
  • 0
  • 0
  • 862
Апшыларын қуырады жекіріп,
Бірде шындық, кейде шылғи өтірік.
От басында отырады кейбіреу,
Бала-шаға берекесін кетіріп.
Ой жүгіртіп өткен істің бекерін,
Мойындайды жаман қылық екенін.
Ақыл-есі асып-тасып жатқанман
Мойындамас әлсіздігінін жетенің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ата мен ата жолы

  • 0
  • 0

Ата дейді, қастерлейді атыңды,
Армандады жуытпауға жат үнді.
Опат болды сені жырлап Ілияс,
Өз жолыңда талай Сәкен атылды.

Толық

Естелік

  • 0
  • 0

Бала кез — жалақ ерін, жыртық иін —
Ойласам қызық екен тұрпым кейін.
Еске алдым бірер сөзді ғажап шақтан,
Қойсын деп өткен күнге ұлтым зейін.

Толық

Сұлулықты түсінер әркім қалай

  • 0
  • 0

Сыр шертеді даланың қызыл гүлі,
Гүлдің гүлі – бір қызы сыбызғылы.
Сән-сәулеті елімнің осы екеуі
Және тағы домбыра, сыбызғы үні.

Толық

Қарап көріңіз