Өлең, жыр, ақындар

Ізетшілік

  • 20.03.2020
  • 0
  • 0
  • 752
Ең асыл не? – Ол деген iзетшiлiк!
Бар жаһанға жүретiн тiлек тiлеп –
Ол асыл жан! Табиғат берген оған
Жақсылыққа жаралған жүрек – тiлек.
Сүрiнгенде көргенде тұра қалар,
Жанға жайлы, сезiмтал ғұлама бар.
Қолдан келмей, дәрменi жетпей жатса,
Өкiнiштен опынып жылап алар.
Сәл ауысса, пенде ғой, түзеп шығып,
Iстейтiнi қайырым, iзетшiлiк.
Сондай жанды әлемге жария ғып,
Қойса, шiркiн, өмiрге күзетшi ғып!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аптапта

  • 0
  • 0

Кездестірмей бұрын мұндай аптапқа,
Жүр екен-ау құдай талай сақтап та.
Туған жердің табиғаты ғажап деп
Өжектескем талай қорғап, жақтап та.

Толық

Бір танысыма

  • 0
  • 0

Қайнап шықпай сезімнің тереңінен
Ықыласты ұқпайтын кереңің мен.
Сөнген жұлдыз ғарышта сәулесіндей,
Жалған күлкі, адамға берер ме өң?..

Толық

Сексен дүре

  • 0
  • 0

Елге, не ер — қажет пе жауыр төзім?
Сыйлай ма ол кісіге тәуір сезім.
Жауы түгіл шешендер бауырының
Көтермейді бір ауыз ауыр сөзін.

Толық

Қарап көріңіз