Ақ лақ

Адасып қалып ақ лақ,
Жылап жүрді маңырап.
Қыдырып сай, белесін,
Тыңдамады ол енесін.
Өріс болған аймақта,
Ауылы енді қай жақта?
– Тек кінәлі өзім деп,
Іздеп жүрді безілдеп.
Қас қарая бастады,
Түнерген түн аспаны.
Дір-дір етті ақ лақ,
– Енем қайдан табылады?
Боламын деп ақылды,
Енесін ол шақырды.
Қылығына өкінді,
Тұра қалып өкірді.
Мә, мә – деп ол шаттанды,
Иесі іздеп тапқан-ды.
Өзі де әбден ашықты,
Енесіне асықты.
Лақ:
– Кешіріңіз, анашым!
Енесі:
– Кім кешірмес, баласын.

(балаларға арналған тақпақ)