Өлең, жыр, ақындар

Аридай (1 ­нұсқа)

  • 24.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1352
Етегі қызыл тонның қиылмаған,
Жалғыздық түсті, міне, биыл маған.
Дүниеде нендей мұңдық-қыздар мұңдық,
Топырақ өз еліңнен бұйырмаған.

Етегі көйлегімнің бүрме-бүрме,
Еске алып жүргейсің-ау күнде-күнде.
Арманға жетпеген соң бұл заманда,
Екеуіміз болыппыз ғой тірі пенде.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақ алма

  • 0
  • 0

Аулым көшіп барады, тау аралап,
Кеттің ғой жүрегімді сен жаралап.
Жерің шалғай кеткенде, қимас қалқам,
Жүрейін суретіңді мен паналап.

Толық

Қияқтаудағы Мақпал-ау

  • 0
  • 0

Бір келген он екі айда қауысым-ай,
Шықпайды бұрынғыдай дауысым-ай.
Беу, беу, Мақпал-ау!
Беу, беу, беу, қалқам-ау,

Толық

Ақ қайың

  • 0
  • 0

Өзіңе таныс баяғы қайң,
Сарғайып күзде тұрады дәйім.
Дариға, сол бір ғажайып күндер,
Елес пе еді, білмеймін, айым.

Толық

Қарап көріңіз