Өлең, жыр, ақындар

Аридай (1 ­нұсқа)

  • 24.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1355
Етегі қызыл тонның қиылмаған,
Жалғыздық түсті, міне, биыл маған.
Дүниеде нендей мұңдық-қыздар мұңдық,
Топырақ өз еліңнен бұйырмаған.

Етегі көйлегімнің бүрме-бүрме,
Еске алып жүргейсің-ау күнде-күнде.
Арманға жетпеген соң бұл заманда,
Екеуіміз болыппыз ғой тірі пенде.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ей, Ақмарал

  • 0
  • 0

Басылмас қартайғанша-ей жастық серпін,
Жасымнан еркеледім емін-еркін.
Ей, Ақмарал,
Сұлу бикеш,

Толық

Дүние-ау

  • 0
  • 0

Көрдім де ғашық болдым,ей,қалқажан,
Көңілімде бір сөзім бар айта алмаған.
күлімдеп сүйсіндіре қарайтұғын,
Көзіңнен айналайын жаутаңдаған.

Толық

Жан ерке

  • 0
  • 0

Сүйсінемін, жан ерке, мінезіңе,
Тартқандайсың әніңмен бір өзіңе.
Үлкен-кіші естісе таңырқаған
Өнегелі, үлгілі әр сөзіңе.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар