Өлең, жыр, ақындар

Аридай (1 ­нұсқа)

  • 24.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1399
Етегі қызыл тонның қиылмаған,
Жалғыздық түсті, міне, биыл маған.
Дүниеде нендей мұңдық-қыздар мұңдық,
Топырақ өз еліңнен бұйырмаған.

Етегі көйлегімнің бүрме-бүрме,
Еске алып жүргейсің-ау күнде-күнде.
Арманға жетпеген соң бұл заманда,
Екеуіміз болыппыз ғой тірі пенде.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қоғалы көл (1 нұсқа)

  • 0
  • 0

Ауылың қонған жері-ау қоғалы көл,
Қоңыр қой, қозысы өлсе, болады тел-ай.
Дөңіне-ау Қоғалының шыға келсем,
Алдымнан қоңыр салқын соғады жел-ай-ау.

Толық

Жалакеш

  • 0
  • 0

Өзі жалғыз жақсының ақылы егіз,
Болған күнде дос екеу, ой, дұшпан сегіз-ай.
Қатар құрбым осындай кез келгенде,
Босқа қарап сөйлемей тұрған неміз-ай.

Толық

Япырмау-ә

  • 0
  • 0

Мінгенім дәйім менің сусыл сары-ай,
Сусылдар шапқан сайын аттың жалы-ай.
Кеткенде аулың алыс, ей, қалқатай-ай,
Өтпейді тамағымнан жалғыз тары-ай.

Толық

Қарап көріңіз