Өлең, жыр, ақындар

Аридай (1 ­нұсқа)

  • 24.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1374
Етегі қызыл тонның қиылмаған,
Жалғыздық түсті, міне, биыл маған.
Дүниеде нендей мұңдық-қыздар мұңдық,
Топырақ өз еліңнен бұйырмаған.

Етегі көйлегімнің бүрме-бүрме,
Еске алып жүргейсің-ау күнде-күнде.
Арманға жетпеген соң бұл заманда,
Екеуіміз болыппыз ғой тірі пенде.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бәкен

  • 0
  • 0

Атым мінген астымда торы жорға,
Жорғалатып келемін, а, жанай қырға.
Кетер шақта ауылыңа-ай келдім салып,
Амандасып сенімен, а, жолығарға.

Толық

Биқажыны жоқтау

  • 0
  • 0

Бісміллә сөздің басында,
Алланың аты қасында.
Дүние салды қажы атам,
Тоқсан екі жасында.

Толық

Дайдай-ау

  • 0
  • 0

Қатқылға жол салады шұбырған мал,
Құйрығы кер тор аттың он екі тал.
Ауылына жан досымның, әй, барамын деп,
Қалмады кер тор атта өкпедей жал.

Толық

Қарап көріңіз