Жайдарман

Ауылымның қонғаны қызыл шілік-ай,
Біреуінен біреуі өзге шілік-ай.

Қайырмасы:
Жайдарман қара-ай көз,
Жақсы-ай, құрбым, майда-ай сөз.

Қазақ ауыз әдебиеті халық ән-өлеңдері халық әндері халық әні жайдарман Қазақ ауыз әдебиеті өлеңдері

Пікірлер (0)

О, Зәуреш, сенің үшін елден келдім,
Баяғы туып-өскен жерден келдім.
Сен неге мен келгенде тебіренбейсің,
Иіскеп бір сүйейін деген едім.

Толық

Қаракөз, ауылың алыс, жерің шалғай,
Мен жүрмін дидарыңа бір қана алмай.
Ой толқып, жүрек лебі құйқылжыды-ау,
Қосылар күн болар ма, ақ дариға-ай.

Толық

Адамнан артық ажар, ақыл айлаң,
Ажары ақ бетіңнің асқан айдан.
Адасқан аққу құстай болдым асық,
Айдындай ақ төсіме асылшы, айнам,

Толық