Өлең, жыр, ақындар

Қанапия

  • 04.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1352
Ауылым жал қарағай, бір шоқ мия,
Мінемін ақкекілді-ау жылқы-ау жия.
Осы әнге түрлендіріп салады екен-ай,
Баласы Қарабастың-ай Қанапия-уай.

Қайырмасы:
О-а-уай, ха-лә-лә-лә-ләу,
Ха-лә-лә-лә-лә-лә-ләу.
Ха-лә-лә-лә ли-ли-ли-лә,
Ли-ли-ли-лә-ләу, ха-лә-лә-ли-ле-уай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара өлең

  • 0
  • 0

Аулымның қонған жері жусан ба екен?
Белімді тал жібекпен бусам ба екен?
Кешегі өтіп кеткен жиырма бесті
Соңынан қос атпенен қусам ба екен?!

Толық

Малыбекті жоқтау

  • 0
  • 0

Биссимилла деп бастаймын,
Одан кейін зарымды.
Өміріме өрт кетіп,
Ай менен күнім жабылды.

Толық

Арманым

  • 0
  • 0

Қайда жүрсің, хабарың жоқ әлі де,
Зарықтырдың лебізіңе, әніңе.
Мен сияқты жүр ме екен сарғайып,
Жер бетінде ғашықтардың бәрі де.

Толық

Қарап көріңіз